Wijziging duur partneralimentatie: wat is de stand van zaken?

De discussie omtrent de wijziging van het huidige partneralimentatiestelsel is na een hernieuwd wetsvoorstel wederom opgelaaid. Al in juni 2015 werd een initiatiefvoorstel ingediend om het partneralimentatierecht te moderniseren. Het huidige systeem zou volgens de initiatiefnemers achterhaald zijn en vernieuwing was dan ook noodzakelijk. Echter, niet iedereen was blij met het wetsvoorstel. Het kon op de nodige kritiek rekenen en werd zelfs finaal afgeschoten door de Raad van State. In maart 2017 werd nog wel een nota van wijziging ingediend om aan de kritiek enigszins gehoor te geven. Nadien bleef het lange tijd stil. Tot nu! Afgelopen juni is er namelijk wederom een gewijzigd wetsvoorstel ingediend. Komt er na al die jaren op korte termijn dan toch eindelijk een daadwerkelijke wijziging aan?

Waar het eerste wetsvoorstel uit 2015 onder meer zag op het verkorten van de duur van partneralimentatie, het afschaffen van de indexering van de alimentatie en het maken van afspraken over alimentatie bij huwelijkse voorwaarden, richt het nieuwe wetsvoorstel haar pijlen met name op de duur van de partneralimentatie. Er zou volgens de initiatiefnemers een breed levende maatschappelijke wens zijn om de alimentatieduur te verkorten. Zodoende is het gedeelte omtrent de wijziging van de duur van het wetsvoorstel voortgezet.

Het voorstel hieromtrent is ingrijpend te noemen. Naar huidig recht geldt dat de alimentatieplichtige in beginsel twaalf jaar partneralimentatie moet betalen. De initiatiefnemers menen dat dit huidige systeem niet meer van deze tijd is en dat de duur van de partneralimentatie fors naar beneden moet. Voorgesteld wordt dat de duur van de partneralimentatie slechts de helft bedraagt van de duur van het huwelijk met een maximum van vijf jaar. Hierop gelden twee uitzonderingen:

1) Indien sprake is van een huwelijk dat 15 jaar of langer heeft geduurd en de leeftijd van de alimentatiegerechtigde ten hoogste tien jaren jonger is dan de AOW-leeftijd, kan de partneralimentatie maximaal tien jaar duren (tot het bereiken van de AOW-leeftijd).

2) Indien sprake is van een huwelijk waarbinnen kinderen aanwezig zijn, bedraagt de maximale alimentatieduur 12 jaar.

De twee uitzonderingsgronden komen volgens de initiatiefnemers voldoende tegemoet aan de zorgen dat de partneralimentatie te snel en te rigide wordt ingekort. Volgens hen wordt met het voorstel een goede balans gevonden tussen zowel de belangen van de alimentatiegerechtigde als de belangen van de alimentatieplichtige.

Of het wetsvoorstel daadwerkelijk zal worden aangenomen is natuurlijk nog maar de vraag. De initiatiefnemers verwachten zelf in ieder geval dat het voorstel op brede steun kan rekenen.

Wordt vervolgd!

Heeft u vragen over het vorenstaande of over andere zaken? Neemt u dan gerust contact met ons op.

Reageren is niet mogelijk.