Wettelijke basis
Het recht op loon is geregeld in het Burgerlijk Wetboek, Boek 7, Afdeling 10 (artikelen 616 e.v. BW). Hierin staat onder meer dat de werkgever verplicht is het loon op de afgesproken wijze en binnen de overeengekomen of wettelijke termijn te betalen. Als er geen betaling plaatsvindt, kan de werknemer aanspraak maken op:
- Het achterstallige loon;
- Een wettelijke verhoging wegens te late betaling (art. 7:625 BW). Deze is maximaal 50% van het loon;
- De wettelijke rente over het verschuldigde bedrag (art. 6:119 BW).
Wanneer ontstaat een loonvordering?
Een loonvordering kan bijvoorbeeld ontstaan bij:
- Te late betaling van het loon;
- Onvolledige betaling, bijvoorbeeld door inhoudingen zonder wettelijke of contractuele grond;
- Het niet uitbetalen van vakantiegeld of andere vaste looncomponenten;
- Niet betalen van loon tijdens ziekte, terwijl daar wel recht op bestaat;
- Onterecht toepassen van loonstop of loonopschorting.
Verjaring van een loonvordering
Een loonvordering verjaart in principe na vijf jaar vanaf de dag waarop het loon opeisbaar is geworden (art. 3:307 BW). Daarna kan de vordering niet meer via de rechter worden afgedwongen.
Procedure en bewijs
Bij een loonvordering is het belangrijk om bewijs te hebben, zoals de arbeidsovereenkomst, loonstroken en correspondentie met de werkgever. Vaak kan een brief of sommatie al leiden tot betaling. Als dat niet werkt, kan een procedure bij de kantonrechter worden gestart.
Vragen over loonvorderingen
Heeft u als werknemer recht op loon of als werkgever te maken met een loonvordering? Wij adviseren over uw rechten en plichten, beoordelen de onderliggende afspraken en procederen indien nodig om het geschil op te lossen.